Szpic Miniaturowy – Pomeranian

0
6442

Historia rasy Szpic Miniaturowy

Szpic Miniaturowy został opracowany na Pomorzu (stąd jego inna nazwa – Pomeranian) na bazie szpiców dalekiej północy. Najbliższymi jego krewnymi są norweski Elkhound, belgijski Schipperke, niemiecki Szpic, amerykański Eskimo i rosyjski Samojed. Tą międzynarodową rodzinę cechują: jednakowa głowa w kształcie klina, stojące uszy oraz gruba, futrzana sierść. Wczesne Szpice Miniaturowe nie były jednak tak do końca miniaturowe. Na początku ważyły około 15kg!!

Od samego początku istnienia Pomorzanin był bardzo popularnym psem. Szpic Miniaturowy leżał na jedwabnej poduszce i obserwował jak jego pan, Michał Anioł, malował sufit Kaplicy Sykstyńskiej. Diament – Szpic Miniaturowy należący do Izaak’a Newton’a podobno zjadł wiele jego rękopisów. Pies Mozarta – Pimperl – został obdarowany jedną z arii, a o swoim szpicu Belferleinie Marcin Luter wiele razy wspominał w swoich pracach.

Szpic Miniaturowy
Szpic Miniaturowy

W 1761 roku rasa zawitała do Anglii. 17-letnia księżna Mecklenburga (prowincji sąsiadującej z niemieckim Pomorzem) Sophie Charlotte poślubiła angielskiego księcia i zabrała ze sobą parę psów (Febe i Merkury). Stały się one popularne w kręgach królewskich (poślubiony książę został królem Anglii – Jerzy III Hanowerski); mniejszy zachwyt budziły w ‚niższej’ klasie społecznej.

Szpic Miniaturowy królowej Wiktorii

Większą popularność zdobyły dopiero dzięki wnuczce Charlotty, królowej Wiktorii. Podczas 64 lat panowania na tronie, królowa Wiktoria hodowała ponad 15 różnych ras psów. Szczególnie jednak polubiła Szpica Miniaturowego. W 1888 roku, podczas wizyty we Włoszech zakochała się w rudym szpicu Marco, który ważył niecałe 6kg. Mniejsza ‚odchudzona’ wersja Pomeranian’a stała się inspiracją do rozpoczęcia prac nad miniaturyzacją rasy.

Królowa Wiktora, podczas tej samej wyprawy do Florencji kupiła także trzy inne psy. Tuż obok Marco, najbardziej znana była suczka Gina, która zdobyła wiele tytułów mistrzowskich na licznych psich wystawach. O tym jak bardzo królowa Wiktora kochała Szpice Miniaturowe (i w ogóle psy) może świadczyć historia związana z jej … umieraniem. Leżąc w łóżku jedną z ostatnich jej woli było przyprowadzenie jej ulubionego Szpica o nazwie Turi.

Szpic Miniaturowy
Szpic Miniaturowy

Miłość Wiktorii do Pomorzan, zwłaszcza ich mniejszych wersji, zainspirowała angielskich hodowców do utrzymywania tendencji w ich pomniejszaniu. Od 1900 roku przez następnych 30 lat Szpice Miniaturowe stanowiły najliczniejszą grupę psów wystawianych na krajowych mistrzostwach. W tamtym czasie nastąpiła także stabilizacja wielkości psa oraz charakterystycznej sierści. Od tamtego również czasu zaczęła także pojawiać się szersza gama kolorów. Oprócz białych, czarnych, czekoladowych i niebieskich zaczęły pojawiać się inne (na wystawie w 1920 roku wygrał pomarańczowy szpic).

Jak duży jest Szpic Miniaturowy?

Szpic Miniaturowy obecnie jest małym psem, którego waga wynosi od 1.5 do 3 kilogramów. W miocie mogą się pojawić jednak szpice, które masą będą zbliżone do wcześniejszych odmian. Takie ‚duże miniaturki’ ważące 5-6kg są idealnym wyborem dla rodzin z małymi dziećmi.

Jaki charakter ma Szpic Miniaturowy?

Szpic Miniaturowy jest inteligentnym i pełnym życia ekstrawertykiem. Uwielbia poznawać nowych ludzi i dobrze dogaduje się ze zwierzętami, choć czasami nie zdaje sobie sprawy ze swoich rozmiarów. Bywa to czasami początkiem większej ‚awantury’.

Pomimo swojej niewielkiej masy są doskonałymi psami stróżującymi. Podobnie jak Chihuahua zaalarmuje gdy zobaczy coś niezwykłego w otoczeniu. Najlepiej od małego nauczyć go przestać szczekać na komendę.

Szpic Miniaturowy
Szpic Miniaturowy

Szpic Miniaturowy Pomeranian lubi być w centrum uwagi i potrafią zwrócić na siebie uwagę. Bardzo często ich ulubionym miejscem w domu jest parapet. Bacznie obserwują otoczenie za oknem i chętnie poinformują Cię, że sąsiad wyszedł właśnie z klatki schodowej.

Zdrowie Szpica Miniaturowego

Szpic Miniaturowy generalnie jest zdrową rasą, jednak zdarzyć się mogą problemy, o których należy wiedzieć. Podczas zakupu szczeniaka istotną sprawą jest znalezienie dobrego hodowcy, który pokaże wyniki badań jego rodziców. Dobre wyniki eliminują możliwość wystąpienia chorób dziedzicznych. Na co może zachorować Szpic Miniaturowy?

  • Dysplazja stawów biodrowych – niedopasowanie kości udowej (głowy) do stawu biodrowego (panewki). Przed kupnem szczeniaka warto poprosić hodowcę o przebadanie rodziców szczeniaka pod kątem dysplazji
  • Alergia – niektóre ze Szpiców Miniaturowych mogą cierpieć na alergie pokarmowe lub kontaktowe. Jeśli zauważysz, że pies oblizuje łapy lub pociera łapami twarz to może oznaczać początek alergii. Należy to sprawdzić u weterynarza.
  • Padaczka
  • Choroby oczu – jeśli zauważysz nadmierne łzawienie lub zaczerwienienie trzeba skontaktować się z weterynarzem. Szpice Miniaturowe podatne są na zaćmę, suchość rogówki i spojówek oraz wiele innych chorób, które nieleczone mogą doprowadzić do ślepoty
  • Choroba Perthesa – aseptyczna martwica głowy kości udowej
  • Zwichnięcie rzepki
  • Zwichnięcie / złamanie tchawicy
  • Problemy stomatologiczne – Szpic Miniaturowy ma skłonność do chorób dziąseł oraz zębów co może prowadzić do wczesnej utraty zębów

Jak pielęgnować Szpica Miniaturowego?

Szpic Miniaturowy jest znakomitym domowym psem, który bardzo dobrze się czuje w mieszkaniu. Ma umiarkowany poziom aktywności i do właściwego funkcjonowania wystarczy im kilka bardzo krótkich spacerów. Pomorzanin będzie także bardzo zadowolony z dłuższego spaceru, jednak planując dłuższe wyjście należy pamiętać o tym, że są one wrażliwe na ciepło.

Szpice Miniaturowe uwielbiają się bawić. Żeby zabić ich nudę należy mieć w pobliżu kilka różnych zabawek. Im większe wyzwanie przed nimi stanowić będzie nowa zabawka tym lepiej. Oprócz zabawy Szpice Miniaturowe uwielbiają się uczyć nowych sztuczek. Jest to doskonały sposób żeby się z nimi jeszcze bardziej związać, a przy okazji zapewnić ćwiczenia i stymulację umysłową.

Ćwiczenia powinny być krótkie, zabawne, zajmujące i nagradzane pochwałami. Mały pies = krótki czas koncentracji

Ze względu na szybko odkładający się kamień nazębny oraz skłonności tej rasy do chorób stomatologicznych należy najlepiej codziennie szczotkować psu zęby. Nie będzie jednak tragedii, jeśli ograniczycie się do trzech, czterech razy w tygodniu.

Dwa lub trzy razy w miesiącu trzeba przycinać pazury (w zależności od potrzeb). Jeśli podczas chodzenia psa po parkiecie usłyszycie charakterystyczne stukanie to najwyższy czas na znalezienie cążek do obcinania pazurów.

Jaką sierść ma Szpic Miniaturowy?

Szpic Miniaturowy ma sierść składającą się z dwóch warstw. Pierwsza warstwa (podszerstek) znajdująca się bliżej skóry jest miękka, puszysta i wełnista. Drugą warstwę stanowi długi, prosty, lśniący włos, który jest szorstki w dotyku. Dłuższe włosy na szyi (kryza) podkreśla dumny wygląd Szpica Miniaturowego. Dodatkowego uroku dodaje zakręcony, jedwabisty ogon. Sierść może występować w dowolnym kolorze i wzorze.

Szpic Miniaturowy
Szpic Miniaturowy

Szpic Miniaturowy linieje umiarkowanie. Psy zwykle zrzucają sierść raz w roku. Podczas niego tracą praktycznie całą sierść. Na pierwszy ‚ogień’ idzie podszerstek, który trzeba wyczesywać metalową szczotką. Po około dwóch tygodniach zaczyna wypadać również włos okrywowy. W tym czasie również wskazane jest codzienne wyczesywanie. Podczas wyczesywania w okresie linienia oraz szczotkowania przy codziennej pielęgnacji sierści należy pamiętać o jej wcześniejszym zwilżeniu.

Towarzystwo dzieci i zwierząt

Szpic Miniaturowy jest śmiałym psem, który uwielbia zabawy. Najlepiej nadaje się do średnio aktywnych rodzin ze starszymi dziećmi, które nie wyrządzą mu krzywdy i będą się nim należycie opiekować. Bez problemu dogada się z kotami i innymi zwierzętami. Chronić je należy przed większymi psami. Szpice nie zdają sobie sprawy ze swojej drobnej postury i nie znają strachu przed zaczepianiem większego kuzyna.

Szpic Miniaturowy - charakterystyka

Adaptacja 80 punktów
Serdeczność 60 punktów
Tolerancja dzieci 40 punktów
Tolerancja zwierząt 40 punktów
Poziom aktywności 100 punktów
Hałaśliwość 100 punktów
Łatwość pielęgnacji 40 punktów
Poziom linienia 80 punktów
Zdrowie 60 punktów
Ryzyko nadwagi 80 punktów
Inteligencja 80 punktów
Potrzeby wspólnych zabaw 60 punktów
Akceptacja gości 60 punktów
Poziom alergenów 100 punktów
Występowanie ślinotoku 20 punktów

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Please enter your comment!
Please enter your name here