Rozella Królewska

0
9505

Rozella Królewska (Platycercus elegans) jest piękną papugą o dominującym, karmazynowym kolorze. Jest większa od Rozelli Białolicej i Rozelli Bladej i z całej trójki najgłośniejsza. Na wolności papugi zamieszkują różne rejony Australii, w zależności od ‚wersji’ kolorystycznej. Czerwone (karmazynowe) występują w północnej części Queensland, na południu Queensland aż po południowo-wschodnią Australię i wyspę Kangura. Pomarańczowa odmiana zamieszkuje góry Flinders’a w południowej Australii. Rozella Królewska w żółtym ubarwieniu występuje wzdłuż rzek Murray, Murrumbidgee i ich dopływach. Rozella Karmazynowa została także wprowadzona (introdukowana) do Nowej Zelandii i na wyspę Norfolk. Średnia długość życia to 20 lat.

Rozella Królewska
Rozella Królewska (Platycercus elegans)

Jaki charakter ma Rozella Królewska?

Rozella Królewska ma charakter podobny do Rozelli Białolicej. Jest głośną papugą o dosyć kłótliwym temperamencie. W naturze najczęściej spotykane są w parach, które Rozelle tworzą raz na całe życie. W okresie zimowym razem ze swoimi młodymi mogą tworzyć luźne grupki liczące 5-6 ptaków. Pomimo kłótliwego usposobienia i agresji wobec innych papug w Australii zarejestrowano stada liczące nawet 100 ptaków.

W niewoli Rozella Królewska, podobnie jak Rozella Białolica jest agresywna wobec innych Rozelli i ptaków ‚papugopodobnych’. Rozella jest bardzo energicznym ptakiem. Oprócz latania uwielbia obgryzać znajdujące się wokół niej przedmioty. Są dosyć trudne w treningu i wymagają od hodowcy cierpliwości i konsekwencji w działaniach.

Rano i wieczorem Rozella Królewska może zacząć wygłaszać swoje pogawędki, które niestety nie są tak ciche jak w przypadku Rozelli Białolicej. Przy dużej cierpliwości Rozellę Królewską możemy nauczyć kilku prostych zwrotów.

Jaka klatka dla Rozelli Królewskiej?

Rozella Królewska uwielbia latać. Z tego powodu klatka powinna mieć takie wymiary, żeby mogła wykonywać w niej krótkie przeloty. Pojedyncze papugi mogą być trzymane w średniej wielkości klatce. Należy jednak wtedy kilka razy dziennie wyjmować papugę z klatki, by mogła swobodnie polatać po mieszkaniu.

W przypadku pary papug minimalna woliera powinna być szeroka na metr, długa na 5 metrów i wysoka na przynajmniej dwa metry. Dla łatwego utrzymania czystości podłogę najlepiej zrobić z betonu, który codziennie można spłukać wodą. Dobrą opcją jest także piasek. Należy jednak mieć na uwadze jego pylenie oraz fakt częstej wymiany na ‚świeży’.

Wewnątrz woliery powinny się znaleźć żerdzie wykonane z naturalnego drewna (nietoksycznego dla papug) oraz gałęzie z drzew liściastych. Takie ‚zabawki’ zminimalizują nudę i będą doskonałym materiałem na ‚ćwiczenie’ dzioba. Podobnie jak ma się to w przypadku innych papug Rozella Królewska uwielbia rzuć. Stan żerdzi należy często kontrolować i w razie potrzeby wymieniać na nowe.

Rozella Królewska
Rozella Królewska (Platycercus elegans)

Woliera powinna mieć wyznaczoną dzienną i nocną strefę. Nie powinno zabraknąć także karmników (osobny na owoce, osobny na ziarna, osobny na warzywa) oraz pojemnika z wodą.

Rozella Królewska nie lubi innych papug w sąsiedztwie. Należy unikać ustawiania obok siebie dwóch wolier. Jeśli nie mamy dwóch osobnych pomieszczeń z papugami zalecane jest, żeby boki wolier oddalone były od siebie o 7-10cm lub wręcz przedzielone solidną ścianką.

Czym żywi się Rozella Królewska?

Rozella Królewska żywi się przede wszystkim nasionami kanaru, owsa, prosa oraz w niewielkiej ilości nasionami konopii. Uzupełnieniem tej ‚zbożowej’ diety mogą być kiełki fasoli mung lub inne kiełkujące zboża.

Rozella Królewska powinna mieć także dostęp do świeżych warzyw i owoców. Marchewka, kukurydza, seler, cukinia, zielona fasolka, jabłka, gruszki, banany, pomarańcze, ‚ziarna’ granatu z powodzeniem pokrywają jej zapotrzebowanie na witaminy.

Jako uzupełnienie można podawać mniszek lekarski, cykorię, sałatę i orzechy (włoskie, laskowe, ziemne). Należy pamiętać także o dostępie do świeżej wody. Powinna być codziennie zmieniana na nową.

Czego nie powinna jeść Rozella Królewska?

Rozella Królewska, podobnie jak inne papugi nie może być karmiona wszystkimi produktami. Niektóre z nich mogą się dla niej okazać trujące. Żeby nasza papuga cieszyła się zdrowiem nie wolno jej dawać:

awokado, grejpfruta, cytryny, kapusty, rabarbaru, czekolady, kawy, herbaty, alkoholu, nasion z owoców, suchych ziaren fasoli, liści pomidorów i winogron, cebuli, grzybów, przetworzonych owoców suszonych i produktów smażonych z dużą zawartością tłuszczu lub soli.

Przed podaniem nowego produktu najlepiej w kilku źródłach go sprawdzić. Jeśli nie jesteśmy w stanie tego zrobić to lepiej nie podawać produktu niż ryzykować chorobę lub śmierć papugi.

Jak rozróżnić płeć Rozelli Królewskiej?

Określenie płci Rozelli Królewskiej, zwłaszcza młodych ptaków jest bardzo trudne. Jedynym sposobem poprawnej identyfikacji jest przeprowadzenie testów DNA. Dopiero gdy papugi osiągną wiek 9 miesięcy i uzyskają pełne upierzenie można zacząć określać płeć na podstawie kolorów piór.

Główną różnicę stanowi zewnętrzny kolor piór w środkowej części ogona. U samca jest on ciemnoniebieski z widocznym jaśniejszym obramowaniem. U samic, które ogólnie są mniejsze od samców, kolor ogona ma zielonkawy odcień.

Jak się rozmnaża Rozella Królewska?

Rozella Królewska jest łatwa w rozmnażaniu; tak jak pozostałe Rozelle. Od momentu osiągnięcia dojrzałości czyli po około 20 miesiącach Rozella Królewska jest gotowa do godów. Zwykle rozmnażają się dwa razy do roku; od wczesnej wiosny do końca lata. Rozella Królewska w naturze wybiera swoje gniazdo w pobliżu wody w wydrążonych pniach drzew (zwykle jest to eukaliptus). Tunel w pniu ma około metra głębokości i znajduje się na znacznej wysokości (do 30 metrów nad ziemią).

Urządzając w warunkach domowych budkę lęgową wskazane jest, żeby tak jak w naturze, znajdowała się ona możliwie jak najwyżej. Optymalnie jest umieścić w klatce dwie budki lęgowe o wymiarach 20x20x60cm z wyściółką w formie trocin i małych gałązek. Rozelle dokonywanie wyborów gniazda mają w naturze, więc ustawienie właśnie dwóch budek przybliży im choć odrobinę ‚życie na wolności’.

Przed wybraniem budki papugi zaczynają wykonywać swoje godowe rytuały mające na celu wzajemne dobranie się w parę. Raz dobrana para jest ze sobą do końca życia. Samczyk podczas godów ugina się nisko i zalotnie nawołuje samicę. Zainteresowana samica zaczyna postępować podobnie. Jeśli papugi mają się ku sobie samiec zaczyna opiekować się samiczką. Drapie ją po głowie, karku oraz przynosi smakołyki, którymi karmi samiczkę.

W tym samym czasie samiczka wybiera budkę lęgową, w której w odstępach dwudniowych składa przeważnie 5 jaj. W naturze liczba ta czasem przekracza nawet 9! Okres inkubacji wynosi 20 dni i przez ten czas samica nie opuszcza budki lęgowej. Kateringiem zajmuje się samiec. Po trzech tygodniach zaczynają wylęgać się pisklęta, które po około pięciu tygodniach zaczynają opuszczać budkę lęgową. Niezależność osiągają po kolejnych 3-4 tygodniach.

W naturze młode pozostają jeszcze z rodzicami przez kilka miesięcy. W niewoli zalecane jest przeniesienie ich do innej klatki w miesiąc po osiągnięciu przez nie niezależności (około trzy miesiące od wyklucia).

Przez cały czas, od godów aż po odchowanie piskląt, rodzice powinni być karmieni dobrze zbilansowaną dietą bogatą w wapno. Nie powinno się także zaglądać do budki lęgowej. Wystraszona samica w skrajnej sytuacji może zaniechać wysiadywania jaj.

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Please enter your comment!
Please enter your name here