Ragdoll – baśniowy kot

0
11431

Historia rasy Ragdoll (RAG)

Rasa Ragdoll należy do jednych z młodszych. Po raz pierwszy została zaprezentowana przez Ann Baker w 1960r. Za ‚matkę’ rasy uważa się długowłosą białą kotkę Josephine, którą Ann Baker krzyżowała z różnymi innymi kotami znajdującymi się w sąsiedztwie. Kawalerami były koty, które cechowały spokojny charakter, duży rozmiar oraz piękną długa sierść o himalajskim wzorze.

Rezultatem takiej krzyżówki były koty nazwane Ragdoll (szmaciana lalka), ze względu na ich skłonność do ‚wiotczenia’ gdy były podnoszone i brane w ramiona. Ann Baker nie zakończyła prac nad nową rasa, a za ojców sukcesu uznaje się także koty Perskie, Birmańskie i Burmskie.

Ann Baker zaczęła wymyślać niestworzone historie na temat powstania rasy, do których można zaliczyć choćby takie jak: wpływ obcych, eksperymenty CIA czy wręcz łączenie genów kota i ludzi. Wszystkie z nich nie mają jednak potwierdzenia, co raczej nie dziwi.

Z biegiem czasu zaczęły pojawiać się inne hodowle Ragdolli, a po rewelacjach jakie pani Ann zaczęła głosić na temat powstania rasy ich właściciele zerwali z nią współpracę. Założyli także Międzynarodowy Klub Hodowców Ragdolli stawiając sobie za cel standaryzację rasy oraz wpisanie jej do rejestru kotów. Stowarzyszenie Hodowców Kotów zaczęło rejestrować koty w 1993 roku lecz dopiero po siedmiu latach rasa została w pełni uznana.

ragdoll

Jak duże są Ragdolle?

Kocice ważą zwykle 5-7kg, a niektóre kocury dochodzą nawet do 10 kilogramów.

Jaki charakter ma Ragdoll?

W przeciwieństwie do innych kotów Ragdolle odznaczają się przede wszystkim 'zapadaniem' w ramionach bez względu na to kto je wziął; nawet jeśli są kołysane na grzbiecie. Kochają ludzi, których witają w progu drzwi. Chodzą za nimi po całym domu, wskakują na kolana albo przytulają się gdy tylko dostaną na to szansę. Przybiegają na zawołanie i lubią bawić się rzucanymi do nich zabawkami.

Opisując ich jednym słowem można powiedzieć, że są to koty posłuszne. Nie oznacza to jednak, że nie są aktywne i leżą całymi dniami na parapecie. Bardzo lubią bawić się zabawkami oraz uczestniczyć w aktywnościach ludzi. Gdy są odpowiednio nagradzane i bodźcowane potrafią szybko opanować różne sztuczki i dobre zachowania, do których należy np. korzystanie z drapaka. O czasie karmienia lub chęci pieszczot przypominają cieniutkim głosikiem.

Ragdolle mają bardzo dobre maniery i są łatwe w hodowli. Znajdziesz je na sofie, łóżku, fotelu i … będą to najwyższe meble, na które Ragdoll wchodzi.

Ragdoll z natury jest kotem ‚przyziemnym’ i nie lubi wdrapywać się na szafę, żeby mieć domowników ‚na oku’

Zdrowie Ragdolla

Czy będziemy mieć kota rasowego rodowodowego czy lekkiego mieszańca w obu przypadkach choroby będą miały podłoże genetyczne. Do najczęstszych zaliczyć można:

    • Kardiomiopatię przerostową, forma choroby serca która może być dziedziczona. Można wykonać test DNA w celu określenia czy nasz kot nie ma przypadkiem mutacji prowadzącej do tej choroby.
    • Ryzyko powstawania kamieni w pęcherzu moczowym.
  • Predyspozycja do FIP (zakaźne zapalenie otrzewnej)

Jak pielęgnować Ragdolla?

Sierść Ragdolla jest umiarkowanie długa i ma niewielki podszerstek co oznacza, że jest mało prawdopodobnie jej matowienie i linienie. Nie oznacza to jednak, że kota nie należy wyczesywać. Ragdolla należy przynajmniej dwa razy w tygodniu wyczesywać grzebieniem ze stali nierdzewnej w celu usunięcia martwych włosów. Bardzo często to właśnie one wywołują powstawanie kołtunów oraz problemy żołądkowe. Pamiętać należy o dokładnym wyczesaniu łap, zwłaszcza w miejscu łączenia z tułowiem. Gumową szczotką usuwa się wszelkie luźne włosy i wygładza sierść. Jeśli czesanie będzie delikatne Ragdolle podczas niego będą wydawać odgłosy zadowolenia.

Ragdoll
Ragdoll

Należy pamiętać o tym, że długość płaszcza zmienia się wraz z porą roku lub zmianami hormonalnymi kota. Szczyt długości występuje w zimie. Sierść kotów wysterylizowanych jest bujna przez cały rok. Dzieje się tak, że po zabiegu zatraciły zmiany hormonalne, które występują u kotów niekastrowanych.

Trzeba również pamiętać o sprawdzaniu czy przypadkiem w okolicach ogona nie przykleiły się ‚nieczystości’. Jeśli tak to można je usunąć ściereczką higieniczną taką jaką używa się do niemowlaków. Jeśli zauważymy, że futerko stało się tłuste należy kota wykąpać. Nie jest jednak częsty zabieg. Zdarza się raz na kilka miesięcy.

Dodatkowe zabiegi pielęgnacyjne

Codzienna higiena jamy ustnej kota jest dla Ragdolli najlepsza. Nie będą wtedy cierpieć na choroby przyzębia. Nie każdy ma jednak na to czas i jeśli nawet zrobimy to raz w tygodniu będzie to lepsze niż nic. Jeśli kot nie ma drapaka, żeby samodzielnie tępić pazury należy przycinać co kilka tygodni. Miękką wilgotną ściereczką przeciera się kotu kąciki oczu. Do każdego oka trzeba używać osobnego kawałka tkaniny żeby nie przenieść potencjalnej infekcji między okiem chorym i zdrowym. Przynajmniej raz w tygodniu skontroluj stan uszu. Jeśli są brudne należy przetrzeć je wacikiem zwilżonym roztworem octu z jabłek i wody w proporcjach 1:1. Unikać wacików, które mogą uszkodzić wnętrze ucha.

Kuweta Ragdolla musi być nieskazitelnie czysta. Rasa ta jest na to wybitnie wrażliwa. Oprócz tego czysta kuweta to czyste futerko. Pamiętajcie, że kupując kuwetę należy wybierać te największe. Ragdoll jest dużym kotem i potrzebuje sporo miejsca żeby się w niej obrócić i przysiąść.

Koty rasy Ragdoll osiągają dojrzałość po ok 4 latach. Przez cały ten czas należy dbać o prawidłowe karmienie, które dostarczy wszystkich składników potrzebnych do wzrostu i rozwoju.

Dobrym pomysłem jest traktowanie Ragdolla jako kota wyłącznie domowego. Na dworze koty te mogą zostać zaatakowane przez inne zwierzęta. Zdarza się także, że stają się przedmiotem kradzieży. Kto by nie chciał tak pięknego kota w swoim domu i nie płacić za niego?

Jaką sierść mają Ragdolle?

Ragdolle wyróżniają się dużymi gabarytami, piękną półdługą sierścią ze spiczastym wzorem oraz dużymi, niebieskimi oczami. Są w grupie największych kotów domowych a niektóre kocury potrafią osiągnąć 20 funtów wagi. Ragdolle mają jasny tułów oraz ciemniejszy pyszczek, nogi, ogon i uszy. Występuję w trzech umaszczeniach: mitted, bicolor i colorpoint. Pełny rozmiar i wybarwienie płaszcza osiąga po 3-4 latach.

Według wzorców związku hodowców Ragdolle powinny mieć szeroką głowę w kształcie klina. Boki głowy powinny być jednakowej długości a nos kufa? powinna być delikatnie zaokrąglona. Uszy średniej wielkości powinny chylić się do przodu i mieć zaokrąglony kształt. Szyja jest mocna. Ma w końcu dźwigać ciężką głowę. Schodzi do tułowia które również jest szerokie i solidne. Łapy o ciężkich kościach są umiarkowanie długie. Tylne dłuższe niż przednie. Duże okrągłe łapy mają futro. Długi ogon wygląda niczym pióropusz.

Sierść jest jedwabista i jak wcześniej pisałem umiarkowanie długa. W zależności od pochodzenia płaszcz ma 4 wzory: bicolor, van, mitted, colorpoint.

Ragdolle sprzedawane jako domowe mogą posiadać pewne niedoskonałości, które sprawiają, że nie nadają się na wystawy. Mogą to być za duże uszy źle osadzone, kolor oczu, który nie jest zbyt intensywny. Ich charakter i temperament przesłania jednak brak cech championów.

Towarzystwo dzieci i zwierząt

Ragdolle doskonale nadają się do życia rodzinnego. Bardzo rzadko wyciągają pazury i nie przeszkadza gdy pojawią się w okolicy goście z gromadką małych dzieci. Ze względu na wielkość, kocury są częściej wybierane dla rodzin z dziećmi.

Oczywiście zawsze należy nadzorować małe dzieci aby upewnić się czy nie dręczą naszego pupila. Należy też nauczyć dzieci, że gdy biorą na ręce to dwoma dłońmi podtrzymują przednie i tylne łapy. Nigdy nie powinno dopuszczać się, żeby kot zwisał tylnymi łapami bez podparcia.

Ragdoll będzie bardzo szczęśliwy gdy w otoczeniu będzie inny kot czy nawet pies. Należy jednak przedstawiać sobie zwierzaki bardzo powoli, w kontrolowanych warunkach aby upewnić się, że zwierzęta zaczynają się ze sobą dogadywać.

Rasa uznana przez:

  • CFA – Tha Cats Fanciers Association
  • ACFA – American Cat Fanciers Association
  • TICA – The International Cat Association
  • FIFe – Fédération Internationale Féline

Ragdoll - charakterystyka

Adaptacja 100punktów
Serdeczność 100punktów
Tolerancja dzieci 80punktów
Tolerancja zwierząt 100punktów
Poziom aktywności 60punktów
Pielęgnacja 40punktów
Problemy zdrowotne 60punktów
Inteligencja 60punktów
Poziom linienia 60punktów
Potrzeby wspólnych zabaw 100punktów
Akceptacja gości 60punktów
Poziom alergenów 80punktów