Pielęgnica pawiooka – Oskar

0
5924

Pielęgnica pawiooka Oskar (Andinoacara ocellatus), podobnie jak Akara pomarańczopłetwa, należy do rodziny ryb pielęgnicowatych. Jest pięknie ubarwioną rybą, która lubi ‚przemeblowywać’ akwarium. Mogą być śmiało hodowane nawet przez początkujących akwarystów. Jedynym minusem jest rozmiar dorosłych osobników, a co za tym idzie wymóg posiadania olbrzymiego akwarium. Gdy będą dobrze pielęgnowane dożyją ok. 10 lat.

W naturalnym środowisku ryba występuje dorzeczach Amazonki na terenach Brazylii, Kolumbii i Peru, gdzie preferują płytkie, zakorzenione akweny wód stojących.

Pielęgnica pawiooka
Pielęgnica pawiooka

Jakie akwarium dla pielęgnicy pawiookiej?

Pielęgnica pawiooka jest dużą rybą. Odnotowano osobniki, które miały 45 cm długości i ważyły ponad 1,5 kg. Nie powinno więc nikogo dziwić, że dla takich ‚rybek’ akwarium powinno być równie imponujące. Samotny Oskar zadowoli się zbiornikiem o pojemności ok. 400 litrów. Dla dobranej pary powinno być większe (np. 600 litrów). Dla większej gromadki akwarium 1000 litrów to minimum.

Pielęgnica pawiooka w naturze ukrywa się między korzeniami, ceni więc umiarkowane światło. Podłoże powinno być piaszczyste i obfitujące w kamienie, korzenie lub inne drewniane dekoracje. Rośliny powinny być posadzone (solidnie zakotwiczone) w doniczkach. Oskar lubi jak wszystkie pielęgnicowate przekopywać dno stąd takie środki bezpieczeństwa przed ich wykopaniem. Podłoże powinno być piaszczyste i obfitujące w kamienie, korzenie lub inne drewniane dekoracje. Wśród roślin powinny się także znaleźć te pływające.

Woda dla pielęgnicy pawiookiej powinna mieć pH 6.5-7.2 i twardości 5-25dGH. Temperatura wody powinna być utrzymywana stała i mieścić się w zakresie 22-25 stopni. Temperaturę na czas tarła zwiększamy do 26-30 stopni. Wodę należy bardzo dobrze filtrować i często ją wymieniać (co tydzień ok. 50%).

Czym się żywi pielęgnica pawiooka?

Pielęgnica pawiooka Oskar należy do mięsożerców. Tak jak w naturze, woli być karmiona żywym pokarmem mięsnym ale nie pogardzi także martwym czy mrożonym. Gdy są odpowiednio karmione rosną bardzo szybko (ok. 3 cm miesięcznie). Najbardziej optymalna jest wtedy specjalnie przygotowana karma, którą można kupić w sklepie zoologicznym. Dodatkowo można podawać posiekane dżdżownice lub krewetki.

Gdy pielęgnice pawiookie dorosną można im podawać żywy pokarm w postaci gupików, złotych rybek lub karmić robakami (jeśli chcemy oszczędzić mniejsze rybki).

Nie powinno się podawać mięsa zwierząt stałocieplnych (drobiu, wieprzowiny czy też serca wołowego). Zawierają one zbyt wysokie ilości tłuszczu i białka co może uszkodzić wewnętrzne organy pielęgnicy i doprowadzić do zatorów jelitowych. W naturze pielęgnica kurczaków nie spożywa, więc dlaczego ma go dostawać? Jeśli jednak zauważyliście, że Oskar po podaniu tego rodzaju pokarmu zachowuje się prawidłowo to kontynuujcie podawanie pod warunkiem, że to będzie pokarm okazjonalny a nie główny.

Jakie rybki hodować z pielęgnicą pawiooką?

Jest to duża, terytorialna ryba, która będzie pilnować swojego rewiru. Jeśli zamierzacie hodować pielęgnicę pawiooką w ogólnym akwarium to należy zapewnić duuuży zbiornik i odpowiedniej wielkości towarzystwo. Dobrze się będzie dogadywać z bocjami, sumami lub innymi pielęgnicami.

Jak odróżnić samca pielęgnicy pawiookiej od samicy?

Odróżnienie samca od samicy w przypadku pielęgnicy pawiookiej jest trudne, żeby nie powiedzieć bardzo trudne. Samiec i samica mają rosną do podobnych rozmiarów, mają takie same kształty i kolory. Nie oznacza to jednak, że nie da się ich odróżnić.

Najlepiej mieć kilka młodych sztuk w akwarium i obserwować ich zachowanie. Jest bardzo prawdopodobne, że wśród posiadanej przez nas grupki są przedstawiciele obu płci i prędzej czy później zaczną się sobą interesować. To już połowa sukcesu. Zidentyfikowaliśmy parkę, ale jak poznać kto jest ‚Oskarem’ a kto ‚pielęgniarką’ 😉 skoro wizualnie nic ich nie różni?

Jeśli coś między nimi zaiskrzyło i przystąpią do tarła trzeba uważnie obserwować moment, w którym pielęgnica po raz pierwszy będzie składać ikrę. Obie pielęgnice pawiookie będą robić rundki nad wybranym wcześniej kamieniem z taką różnicą, że samica będzie składać ikrę natomiast w ślad za nią samiec będzie wypuszczał mlecz z plemnikami.

Podczas tarła będzie można doskonale dostrzec różnice płciowe: u samca wielkość odbytu i brodawki płciowej będą tej samej średnicy; u samicy oprócz odbytu widoczne jest sporo większe pokładełko, którędy składane są jaja.

Wadą metody ‚biernej obserwacji’ jest czas. Trzeba czekać wiele miesięcy, żeby para się dobrała i potem bacznie śledzić tarło. Z ratunkiem przychodzi metoda bardziej ‚czynna’, którą jest fizyczne badanie narządów płciowych. Ryba musi być wtedy wyciągnięta z wody i do niej wrócić po ok. 30 sekundach. Tylko doświadczeni hodowcy posiadający odpowiednią wiedzę powinni się zabierać do określania płci w ten sposób. Nie próbuj robić tego samodzielnie!

Jak rozmnaża się pielęgnica pawiooka?

Pielęgnica pawiooka należy do gatunku jajorodnych i rozmnaża się w warunkach podobnych do tych, które panują w ogólnym zbiorniku. Kluczem do sukcesu jest posiadanie w swojej hodowli dobranej pary ryb. Jeśli takową dysponujemy, to pozostaje przenieść ją do akwarium tarliskowego. Samica składa jaja (około 2000 sztuk) na płaskim kamieniu, skale, którą wcześniej pieczołowicie wypielęgnowała. 

Po dwóch lub trzech dniach (w zależności od temperatury wody) z jaj zaczyna wykluwać się narybek, który jest przenoszony do przygotowanego wcześniej gniazda (dołek w żwirku). Po około tygodniu młody narybek zaczyna opuszczać gniazdo.

Pielęgnice pawiookie są bardzo troskliwymi rodzicami (tak jak cały gatunek pielęgnicowatych). W czasie opieki uważnie pilnują terytorium i są dla intruzów agresywne. Agresja pojawia się także przed tarłem dlatego parę przenosimy do innego zbiornika. Przez kilka tygodni nie powinno się separować młodzieży od rodziców. Małe pielęgnice można karmić larwami komarów lub rozdrobnionym, suchym pokarmem.

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Please enter your comment!
Please enter your name here