Lhasa Apso – pies domator

0
1478

Historia rasy Lhasa Apso

Lhasa Apso jest bardzo starą rasą pochodzącą z Tybetu, gdzie był cenionym psem stróżującym w pałacach i klasztorach. Dzisiejsze Lhasa przestały stróżować. Stały się towarzyszami rodziny, które potrafią lojalnie ochronić przed niebezpieczeństwem.

Swoją ‚światową’ nazwę wzięły ze świętego miasta Lhasa, gdzie były hodowane przez mnichów. W swojej ojczyźnie psy tej rasy są natomiast znane jako Abso Seng Kye.

Wzmianki na temat rasy sięgają 800 lat p.n.e. Posiadanie psa tej rasy przynosiło szczęście. Niestety, psów tych nie można było łatwo zdobyć ponieważ przez swoją klasztorną służbę uznawano je za święte. Prawo zabraniało także wywożenia Lhasa Apso z kraju. Wyjątkiem były objęte psy, które mógł komuś podarować Dalaj Lama.

W latach 1583 – 1908 Dalaj Lama wysyłał święte psy w darach dla Cesarza Chin i członków jego rodziny. Wysyłano zawsze parę psów, które niosły ze sobą szczęście i pomyślność.

Pierwsze Lhasy trafiły do Stanów Zjednoczonych w 1933 roku jako podarunek od XIII Dalaj Lamy dla C. Suydam Cutting’a. Cutting nabył farmę Hamilton Farm w Gladstone, NJ, a dwa otrzymane psy stały się początkiem hodowli.

American Kennel Club uznał rasę w 1935 roku.

Lhasa Apso
Lhasa Apso

Jak duży jest Lhasa Apso

Psy rasy Lhasa Apso ważą ok. 5-7kg i mają wysokość 25-28cm. Suczki są odrobinę mniejsze.

Jaki charakter ma Lhasa Apso?

Psy tej rasy mają wyjątkowo interesujący charakter. Są radosnymi i zabawnymi psami z lekką nutą … złośliwości. Są wytrzymałe i silne ale jednocześnie nieufne w stosunku do obcych. Te cechy sprawiają, że są świetnymi psami stróżującymi (historia rasy to potwierdza). Zaprzyjaźnienie się z nową osobą zajmuje trochę czasu. Lhasa Apso zacznie ufać ‚intruzowi’ gdy stwierdzi, że nie stanowi dla niego niebezpieczeństwa.

Lhasa Apso jest psem rodzinnym i lubi być blisko niej. Obcowanie w tym samym pokoju sprawi, że Lhasa będzie uczestniczyć w naszych pracach lub po prostu położy się nam na kolanach. Ze względu na swój silny, niezależny charakter można śmiało zostawiać psa samego. Nie będzie zbytnio cierpieć z powodu lęku separacyjnego.

Zdrowie Lhasa Apso

Podobnie jak inne psy Lhasa Apso jest raczej zdrową rasą. Podatny jednak może być na niektóre schorzenia, o których należy pamiętać decydując się na zakup tego czworonoga.

  • Postępujący zanik siatkówki (PRA) – stopniowe pogarszanie się wzroku. Schorzenie ma dziedziczny charakter. W wielu krajach hodowcy mają obowiązek wykonania badania – elektroretinografii
  • Wypadanie gruczołu trzeciej powieki
  • Alergie pokarmowe, kontaktowe i wziewne
  • Zwichnięcie rzepki
  • Choroba gruczołów łojowych skóry – wysuszenie i łuszczenie skóry powodujące utratę sierści
  • Zespół suchego oka – niedostateczne wydzielanie łez przez co oko jest niedostatecznie nawilżone
  • Przewlekła niewydolność nerek (PNN) – uszkodzone nerki niedostatecznie filtrują krew, podtruwając organizm

Jak pielęgnować Lhasa Apso?

Pieski te mają piękną sierść, której utrzymanie jest czasochłonne i trudne. Szczotkować należy codziennie, unikając się w ten sposób skołtunienia. Wielu nowicjuszy nie radzi sobie z pielęgnacją i korzysta z salonów kosmetycznych dla psów. Wiele osób także, co nie jest rzadkością, krótko obcina sierść ułatwiając sobie w ten sposób czesanie i życie.

Przynajmniej dwa, trzy razy w tygodniu należy myć psiakowi zęby, żeby usunąć odkładający się kamień i pozbyć się bakterii. Najbardziej jednak optymalne jest codzienne szczotkowanie. Raz w tygodniu należy skontrolować stan uszu.

Pazury wystarczy przycinać raz, dwa razy na miesiąc. Jeśli nie wiesz jak to robić udaj się do weterynarza, który fachowo objaśni co i jak robić.

Jest idealnym psem dla osób o ograniczonej przestrzeni życia. Doskonale sprawdzi się w roli lokatora mieszkania w bloku. Zadowoli się krótkim spacerem, pełnię szczęścia osiągając podczas siedzenia nam na kolanach. Jednym słowem: pies – domator.

Jaką sierść ma Lhasa Apso?

Lhasa Apso ma długą, gęstą, prostą i twardą sierść z umiarkowanej długości podszerstkiem. Umaszczenie jest zwykle złote, miodowe, czarne, białe, łupkowe lub łaciate.

Towarzystwo dzieci i zwierząt

Pies nie jest zalecany dla rodzin z małymi, hałaśliwymi dziećmi. Nie toleruje wybryków przedszkolaków. Najlepszą rodziną będzie taka, w której dzieci dokładnie widzą jak się z psem obchodzić. Psy tej rasy dogadują się z innymi zwierzętami. Wymaga to jednak czasu i treningu.

Lhasa Apso
Lhasa Apso i Labrador Retriever

Lhasa Apso - charakterystyka

Adaptacja 80 punktów
Serdeczność 60 punktów
Tolerancja dzieci 80 punktów
Tolerancja zwierząt 60 punktów
Poziom aktywności 80 punktów
Hałaśliwość 100 punktów
Łatwość pielęgnacji 10 punktów
Poziom linienia 40 punktów
Zdrowie 60 punktów
Ryzyko nadwagi 60 punktów
Inteligencja 80 punktów
Potrzeby wspólnych zabaw 80 punktów
Akceptacja gości 40 punktów
Poziom alergenów 0 punktów
Występowanie ślinotoku 20 punktów

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Please enter your comment!
Please enter your name here