Labrador Retriever – Wodołaz

0
2159

Historia rasy Labrador Retriever

Labrador Retriever jest psem, którego ojczyzną jest Nowa Funlandia (wyspa u wschodnich wybrzeży USA). Pierwsze wzmianki na ich temat pochodzą z początku 1700 roku. Labradory pomagały tamtejszym rybakom i znane były jako psy św. Jana.  Labradory spędzały całe dni ze swoimi opiekunami pomagając w łapaniu ryb, które wydostawały się z sieci czy też w ciągnięciu lin holowniczych. Prace nad wodą lub bezpośrednio w niej są dla Labradorów żywiołem.

Labrador Retriever trafił do Europy w XIX wieku. Około 1830 roku pojawiły się w Anglii za sprawą James’a Edward’a Harrisa – drugiego hrabiego Malmesbury (w tym samym roku po raz pierwszy pojawiła się także wzmianka o kocie Sfinks Kanadyjski). Z powodu ograniczeń rządowych i przepisów podatkowych panujących w Nowej Funlandii na jedną rodzinę mógł przypadać jeden pies. Od suczek płacony był ogromny podatek więc były one usuwane z miotów. Skuteczność była tak wielka, że w 1880 roku Labradory były praktycznie na wymarciu. Na szczęście w Anglii prawo było znacznie lepsze; rasa przetrwała i została wpisana do rejestru w 1903 roku.

Swoją popularność Labrador Retriever zaczął zdobywać dopiero po II wojnie światowej. Jest najpopularniejszym psem w USA i znajduje się także na szczytach list popularności w Anglii i Kanadzie. Te piękne i pracowite psy pomagają dzisiaj w wykrywaniu materiałów wybuchowych, poszukują zaginionych, pomagają osobom niepełnosprawnym, biorą udział w terapiach. Powszechnie używane są także w polowaniach do przynoszenia zdobyczy. W końcu nazwa Retriever do czegoś zobowiązuje (ang. ten który przynosi, aportuje).

Labrador Retriever
Labrador Retriever

Jak duży jest Labrador Retriever?

Psy ważą zwykle 29-36kg. Waga suk oscyluje między 25-32kg. Wysokość kolejno: 56-57cm i 54-56cm.

Jaki charakter ma Labrador Retriever?

Labrador Retriever ma opinię jednego z najbardziej dobrodusznych, kochanych i słodkich psów. Jest ona jak najbardziej w pełni zasłużona i poparta jego zachowaniem. Labradory są psami towarzyskimi, chętnymi do pomocy oraz bardzo przyjaznymi dla ludzi oraz innych zwierząt.

Labrador jest psem łatwym do wytrenowania. Wpływ na to ma jego inteligencja, osobowość oraz chęć przypodobania się opiekunowi. Ze względu na nadmiar energii i entuzjazm jaki wykazują trening jest rzeczą wymaganą. Dzięki szkoleniu pies zachowa swoją sprawność fizyczną i psychiczną, co w przypadku tendencji do nadwagi jest niezmiernie ważne.

Labrador Retriever
Labrador Retriever

Zdrowie Labradora

Labrador Retriever jest ogólnie zdrowym psem. Jednak tak jak psy wielu innych ras może być podatny na niektóre schorzenia. Być może nie będzie wcale chorował, ale trzeba mieć na uwadze potencjalne zagrożenia:

  • Dysplazja stawów biodrowych – niedopasowanie kości udowej (głowy) do stawu biodrowego (panewki). Przed kupnem szczeniaka warto poprosić hodowcę o przebadanie rodziców szczeniaka pod kątem dysplazji
  • Dysplazja stawu łokciowego – zaburzenie w prawidłowym rozwoju chrząstki stawowej oraz zahamowanie wzrostu kości łokciowej. Schorzenie dziedziczne – warto poprosić hodowcę o przebadanie rodziców szczeniaka pod kątem dysplazji stawu łokciowego
  • Osteochondroza martwicy (OCD) – choroba tkanki chrzęstnej w stawie, której następstwem jest bolesne usztywnienie stawu
  • Zaćma – mętnienie soczewki oka
  • Postępujący zanik siatkówki (PRA) – stopniowe pogarszanie się wzroku. Schorzenie ma dziedziczny charakter. W wielu krajach hodowcy mają obowiązek wykonania badania – elektroretinografii
  • Padaczka
  • Niedomykalność zastawki trójdzielnej (TVD) – wada serca, w wyniku której krew cofa się z prawej komory serca do prawego przedsionka
  • Miopatia – choroba w wyniku której następuje m.in.: zanik mięśni, słaba kondycja, osłabienie organizmu
  • Dylatacja żołądka – rozszerzanie się żołądka w wyniku nadmiaru gazów lub płynów
  • Ostre, ropne zapalenie skóry – pojawianie się ropnych wysięków przez zbyt dużą ilość namnażających się bakterii, które nie są składnikami normalnej flory naskórka
  • ‚Zimny ogon’ – ‚przeziębienie’ ogona w wyniku czego staje się on wrażliwy na dotyk. Piec reaguje bólowo. Niechętnie nim porusza i na nim siada
  • Infekcje ucha – bardzo często w trakcie kąpieli do ucha dostaje się woda, której obecność może wywołać infekcje.

Jak pielęgnować Labradora Retriever’a?

Labrador Retriever jest psem, którego życie powinno toczyć się wokół rodziny. Nie jest stworzeniem podwórkowym, które cały dzień będzie samotnie spędzać na ‚łańcuchu’. Znudzony samotnością może zacząć kopać głębokie doły. Może znaleźć sobie wtedy także inne destrukcyjne zabawy, byle dać upust swojej energii.

Bez względu na to czy trafiliśmy na spokojnego psa czy też ‚rozrabiakę’ wszystkie Labradory potrzebują aktywności. Codzienne, godzinne spacery i zabawy w aportowanie pomagają spalić nadmiar energii. Spacery szczeniaków i zabawy powinny być ograniczone do kilku minut dziennie.

W przypadku szczeniąt bardzo ważne jest także, żeby nie biegały bądź skakały po twardej nawierzchni. Starajmy się w miarę możliwości korzystać z trawników, leśnych ścieżek. Po około dwóch latach, gdy stawy szczeniaka w pełni się ukształtują, można rozpocząć zabawy na twardych, chodnikowych nawierzchniach.

Wielu właścicieli Labradorów wychodzi z założenia, że skoro posiadają łagodnego, pracowitego i towarzyskiego psa to nie muszą tracić czas na jego szkolenie. To błędne rozumowanie. Bez odpowiedniego treningu z uroczego szczeniaka może wyrosnąć hałaśliwy pies z nadmiarem temperamentu. Na szczęście Labrador Retriever jest łatwy w szkoleniu i przoduje w konkursach posłuszeństwa. Szkolić należy od jak najmłodszego wieku.

Podobnie jak wszystkie inne Retrievery, Labradory uwielbiają ‚żuć’. Są najszczęśliwsze gdy mają coś w pysku. Do zabawy należy więc kupować bardzo mocne zabawki. Jeśli wychodzisz z domu dobrze jest zamykać Labradora w kojcu. W przeciwnym razie spodziewaj się przegryzionych węży ogrodowych, itp.

Dwa lub trzy razy w tygodniu Labrador powinien mieć szczotkowane zęby. Pazury przycina się raz do dwóch razy w miesiącu.

Jaką sierść ma Labrador Retriever?

Sierść Labradora jest dwuwarstwowa. Warstwa wierzchnia jest krótka, gęsta i prosta. Warstwa druga (podszerstek) jest miękka i odporna na warunki atmosferyczne chroniąc przed zimnem i wilgocią. Jest łatwa w pielęgnacji, ale ma tendencję do linienia. Sierść Labradora występuje w trzech kolorach: czekoladowym, czarnym i żółtym.

Labrador Retriever
Labrador Retriever

Przynajmniej raz na dwa miesiące należy Labradora wykąpać (z użyciem odpowiedniego szamponu), aby zachować jego czystą i pachnącą sierść. Oczywiście jeśli w trakcie spaceru Labrador ‚zaliczył’ jakiś zbiornik wodny lub błotnistą kałużę, nie czekajmy z kąpielą dwa miesiące tylko spłukajmy błoto bieżącą wodą. Stan sierści należy sprawdzać i ‚korygować’ codziennie.

Towarzystwo dzieci i zwierząt

Labrador Retriever kocha towarzystwo dzieci oraz zamieszanie jakie ze sobą niosą. Chętnie uczestniczą w zabawach dzieci włączając w to urodzinową imprezę. Im więcej dzieci tym pies szczęśliwszy. Trzeba jednak pamiętać, żeby wychować zarówno psa jak i dzieci. Obie strony muszą znać swoje ograniczenia. Dzieci nie powinny podchodzić do psa podczas jego spania czy w trakcie jedzenia. Żaden pies, bez względu na to jak bardzo jest przyjazny nie powinien być zostawiony z dzieckiem bez naszego nadzoru.

labrador retriever
Labrador Retriever

Jeśli Labrador będzie często przebywał z innymi zwierzętami i przejdzie odpowiednie szkolenie, może wyrosnąć na dobrego współtowarzysza kotów, psów czy innych małych zwierząt domowych.

Labrador Retriever - charakterystyka

Adaptacja 60 punktów
Serdeczność 100 punktów
Tolerancja dzieci 100 punktów
Tolerancja zwierząt 100 punktów
Poziom aktywności 100 punktów
Hałaśliwość 60 punktów
Łatwość pielęgnacji 70 punktów
Poziom linienia 100 punktów
Zdrowie 60 punktów
Ryzyko nadwagi 100 punktów
Inteligencja 100 punktów
Potrzeby wspólnych zabaw 100 punktów
Akceptacja gości 100 punktów
Poziom alergenów 80 punktów
Występowanie ślinotoku 60 punktów

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Please enter your comment!
Please enter your name here