Kot norweski leśny – towarzysz Wikingów

0
2809

Historia rasy Norweski Leśny

Kot Norweski Leśny jest rdzennym kotem zamieszkującym obszar Norwegii a historia rasy sięga setek a może tysiące lat wstecz. Wielokrotnie pojawia się w opowieściach i legendach. Jedna z nich mówi o rydwanie bogini miłości i płodności Freyi, który był ciągnięty przez dwa olbrzymie koty. Jednak to, skąd się faktycznie wywodzą pozostaje tajemnicą. Być może są przodkami długowłosych kotów z Turcji sprowadzonymi z Bizancjum przez skandynawskich wojowników którzy służyli w Cesarstwie Bizantyjskim, a może spokrewnione są z rosyjskimi kotami syberyjskimi. Mogły także stanowić łup Wikingów, a może po prostu były wynikiem naturalnego doboru genów kotów krótkowłosych z kotami o bujnym podszerstku i długiej sierści właściwej, dla których śnieg u mróz nie są straszne, a obcowanie z wodą także nie stanowi żadnego problemu.

Przez stulecia kot Norweski Leśny – zwany w Norwegii skogkatt – używając swojego kociego rozumu świadczył usługi wyłapywania myszy na farmach rolników i licznych domach w zamian za schronienie. W 1938 roku koty zostały zaprezentowane na wystawie w Oslo, jednak wybuch II wojny światowej przerwał plany zarejestrowania ich jako rasy. Szczęśliwie, rodzina kotów leśnych przetrwała wojenną zawieruchę ale musiały jeszcze upłynąć dekady zanim podjęto kroki związane z rejestracją rasy.

W 1972 roku Norweski Związek Felinologiczny (NRR) wstępnie uznał koty norweskie za odrębną rasę. Po trzech latach powstał pierwszy klub kotów tej rasy, którego członkowie kontynuowali hodowlę kotów zwracając uwagę na zachowanie jego najbardziej charakterystycznych cech.

Pierwszym oficjalnie zarejestrowanym miotem kotów norweskich leśnych były kocięta urodzone 17 kwietnia 1974 roku i należały do Else i Egila Nylundów.

W 1976 roku koty norweskie uzyskały wstępną aprobatę Międzynarodowej Federacji Felinologicznej, by w następnym roku całkowicie ją uznać. Dwa lata później para kotów (NFC – Norwegian Forrest Cat) po raz pierwszy została wyeksportowana do USA. Od tamtej pory stała się popularna zarówno na starym jak i nowym kontynencie. W Polsce koty norweskie pojawiły się w 1990 roku.

Kot Norweski Leśny
Kot Norweski Leśny

Jak duże są koty Norweskie Leśne?

Koty Norweskie Leśne należą do tych dużych. Kocury mogą ważyć 6-10kg. Kocice są niewiele mniejsze i lżejsze. Dojrzewają późno osiągając dorosłość w wyieku 5 lat.

Jaki charakter ma kot Norweski Leśny?

Kot Norweski Leśny jest łagodnym i przyjaznym zwierzakiem, który nie wymaga stałych pieszczot czy też przywiązywania na niego uwagi. Lubi przebywać w towarzystwie ludzi ale w przypadku nieobecności opiekunów potrafi zająć się sam sobą. Jest nieufny wobec gości, o czym należy pamiętać. Bardzo często chowa się wtedy uniemożliwiając jednocześnie pochwalenie się jego pięknem przed kimś nowym w otoczeniu. Kot norweski nie jest kotem, który wskakuje na nasz brzuch, gdy tylko zauważy że się położyliśmy. Lubi jednak, gdy go zaczniemy drapać pod brodą lub między uszami. Odwzajemnia się wtedy stuknięciem nas ‚z główki’ lub otarciem pyszczkiem.

Norweg komunikuje się bardzo sporadycznie. Delikatnie zamiauczy gdy czegoś potrzebuje – np. gdy nadchodzi jego pora karmienia. Głos stanowczo się podnosi gdy zauważy że go ignorujemy.

Jedno spojrzenie na atletyczną sylwetkę wystarczy żeby zorientować się, że Norweg jest kotem uwielbiającym wspinaczki. Bardzo często znajdziecie go w najwyższym miejscu w domu. Nie ma również żadnych oporów żeby po wejściu na drzewo zejść z niego głową w dół. Nie każdy kot to potrafi!

Kot Norweski Leśny
Kot Norweski Leśny

Dzięki swojej odwadze, zaradności i wodoodpornych właściwościach sierści kot norweski leśny bardzo często wskakuje do różnych zbiorników wodnych w celu złapania jakiejś ‚kolacji’. Jeśli macie w domu akwarium albo zarybiony staw w ogrodzie to miejcie na względzie jego uwielbienie do rybek 😉

Pomimo radości z przebywania na dworze kot norweski leśny jest także zadowolony ze spokojnego i wygodnego życiu w domu. Jest bardzo inteligentny i niezależny. Bardzo szybko się uczy i uwielbia wszelkie zabawy.

Zdrowie Norweskiego Leśnego

Czy będziemy mieć kota rasowego rodowodowego czy lekkiego mieszańca w obu przypadkach choroby będą miały podłoże genetyczne. Do najczęstszych zaliczyć można:

  • Choroba składowania glikogenu IV jest rzadkim schorzeniem dziedzicznym, który wpływa na metabolizm glukozy. Większość kociąt z tą chorobą rodzą się martwe bądź umierają w kilka godzin po narodzinach. Od czasu do czasu zdarza się jednak, że kociak nie wykazuje objawów aż do ok 5 miesiąca życia. Zwykle wtedy umiera po kilku miesiącach. Można przeprowadzić badanie DNA, żeby wykluczyć chorobę.
  • Kardomiopatia przerostowa – choroba serca która jest dziedziczona u niektórych was kotów np. Maine Coon. Nice stwierdzono dziedziczenia u kota norweskiego.
  • Zespół policystycznych nerek – choroba genetyczna, która stopniowo niszczy nerki. Żaden test DNA dla tej choroby nie jest dostępny, ale choroba może być wykryty za pomocą ultradźwięków już w wieku 10 miesięcy.
  • Dysplazja siatkówki – wada wzroku, która powoduje powstawanie plam na siatkówce, ale nie pogarsza widzenia kota.

Jak pielęgnować Norweskiego Leśnego?

Szczotkuj lub czesz Norwega raz lub dwa razy w tygodniu używając do tego różnych szczotek: z włosia, z drutu lub grzebienia. Jeśli natrafisz na skołtunione miejsce czesz je bardzo ostrożnie żeby nie skrzywdzić kota. Kąpanie raczej jest zbędne co jest w sumie dobre. Pamiętajmy, że sierść Norwega jest praktycznie wodoodporna. Ciężko więc jest go dokładnie zmoczyć i wykąpać.

Codzienna higiena jamy ustnej kota jest dla niego najlepsza. Nie będą wtedy cierpieć na choroby przyzębia. NIe każdy ma jednak na to czas i jeśli nawet zrobimy to raz w tygodniu będzie to lepsze niż nic. Jeśli kot nie ma drapaka, żeby samodzielnie tępić pazury należy przycinać co kilka tygodni. Miękką wilgotną ściereczką przeciera się kotu kąciku oczu. Do każdego oka trzeba używać osobnego kawałka tkaniny żeby nie przenieść potencjalnej infekcji między okiem chorym i zdrowym. Przynajmniej raz w tygodniu skontroluj stan uszu. Jeśli są brudne należy przetrzeć je wacikiem zwilżonym roztworem octu z jabłek i wody w proporcjach 1:1. Unikać wacików, które mogą uszkodzić wnętrze ucha.

Utrzymuj kuwetę w czystości. Norwegi tak jak inne koty zwracają na to uwagę. Czystość kuwety zapewni także utrzymanie futerka w odpowiedniej formie.

Kot norweski leśny jest zwierzakiem które stworzone jest do przeżycia w zimnym klimacie. Dobrym jednak pomysłem jest trzymanie go w domu. Puszczony wolno może zostać narażony na ataki innych zwierząt bądź nieświadomy zagrożeń miasta może po prostu wpaść pod samochód. Są też przypadki kradzieży. Jeśli już chcesz aby Norweg pobawił się na dworze zadbaj o jego bezpieczeństwo i uważaj – ten kot uwielbia wspinaczki na drzewa.

Jaką sierść mają koty Norweskie Leśne?

Kot Norweski Leśny wyróżnia się swoją długą, grubą i piękną sierścią. Głowa ma kształt odwróconego trójkąta z wierzchołkiem na wysokości brody i bokami rozszerzającymi się w kierunku oczów, które są duże, migdałkowe w kolorze zielonym, złotym lub miedzianym. Zdarzają się także oczy niebieskie oraz o różnych barwach. Średnio długi tułów dzięki szerokim piersiom i muskularnym nogom wygląda na bardzo mocny. Duże łapy mają kępki sierści między poduszkami. Ogon długi jak tułów jest piękny i obficie pokryty długą sierścią.

Wodoodporna sierść składa się z dwóch warstw o różnej długości. Zaczyna się krótkim kołnierzem wokół szyi aż do imponującej kryzy. Na nogach widoczne są długie włosy, które tworzą portki kota. Tułów pokryty jest długim i sypkim włosem, którego wielkość zmienia się wraz ze zmianą pór roku. Pełną swoją krasę uzyskuje w zimie. Sierść występuje w prawie każdym kolorze i wzorze oprócz czekoladowego, lawendowego i lilac. Nie ma też norwegów ze wzorem takim jak u kotów syjamskich.

Towarzystwo dzieci i zwierząt

Kot norweski leśny jest sympatycznym zwierzakiem, który idealnie wpasuje się do rodziny z dziećmi i psami, które lubią koty. Lubi jak dzieci zwracają na niego uwagę i oczywiście odpowiednio grzecznie traktują. Nie przeszkadza mu również jak jest przez nie ubierany w jakieś ubranka bądź wożony wózkiem dla lalek.

Będzie bardzo szczęśliwy jeśli obok niego znajdzie się inny kot lub ‚kotolubny’ pies. Należy jednak przedstawiać sobie zwierzaki bardzo powoli, w kontrolowanych warunkach aby upewnić się, że zwierzęta zaczynają się ze sobą dogadywać.

Rasa uznana przez:

  • CFA – Tha Cats Fanciers Association
  • ACFA – American Cat Fanciers Association
  • TICA – The International Cat Association
  • FIFe – Fédération Internationale Féline

Norweski Leśny - charakterystyka

Adaptacja 100punktów
Serdeczność 100punktów
Tolerancja dzieci 80punktów
Tolerancja zwierząt 100punktów
Poziom aktywności 60punktów
Pielęgnacja 40punktów
Problemy zdrowotne 60punktów
Inteligencja 80punktów
Poziom linienia 60punktów
Potrzeby wspólnych zabaw 100punktów
Akceptacja gości 100punktów
Poziom alergenów 100punktów

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Please enter your comment!
Please enter your name here