Dama Gwarliwa … bardzo

0
3235

Dama Gwarliwa (Lorius garrulus) jest gatunkiem przeżywającym gwałtowny spadek swojej populacji. Niestety sprawcami takiego stanu rzeczy są ludzie, którzy zagarniają ich naturalne terytoria oraz wyłapują jednostki jako przedmiot handlu. Na czerwonej liście zagrożonych gatunków figuruje jako VU (gatunek, który może wymrzeć stosunkowo niedługo).

W naturze Dama Gwarliwa występuje na wyspach Moluki Północnego (prowincja Indonezji), gdzie zasiedla zalesione zbocza górskie. Średnia długość życia to 20 lat.

Jaki charakter ma Dama Gwarliwa?

Dama Gwarliwa jest papugą o mocnej osobowości. Jeśli się przy czymś uprze, będzie skrupulatnie dążyć do realizacji celu. Gdy nie spodoba jej się przedmiot przyczepiony do sufitu klatki będzie robić wszystko żeby go odczepić i zrzucić na podłogę. Warto o tym pamiętać podczas mocowania np. podajników pokarmu. Źle umocowany stanie się kolejną, zdobyczną zabawką.

Dama Gwarliwa jest także zabawna, towarzyska oraz … złośliwa. Potrafią tworzyć silne więzi ze swoimi właścicielami i dzięki ich wysokiej inteligencji można je łatwo wytrenować. Papugi te należą do jednych z lepszych ‚rozmówców’. Nauczenie ich kilku zwrotów nie powinno nastręczać kłopotów. Oprócz tego szybko uczą się dźwięków otoczenia. Potrafią wydawać z siebie przeraźliwe gwizdy ale na szczęście nie robią tego często i na jeszcze większe szczęście nie tak głośno jak Amazonki. Mają wielkie zdolności do ucieczek z klatki i rozrabiania.

Dama gwarliwa
Dama gwarliwa (Lorius garrulus)

Jaka klatka dla Damy Gwarliwej?

Wybierając klatkę dla Damy Gwarliwej należy pamiętać o tym, że jej szerokość jest korzystniejsza niż wysokość. Ptaki muszą być w stanie rozwinąć skrzydła i mieć jeszcze obok na tyle dużo przestrzeni, żeby nie zawadzały o zawieszone w klatce zabawki.

Minimalne wymiary to 50x50x60cm. Chcąc trzymać parkę oraz myśląc o ewentualnym ich rozmnożeniu warto zabezpieczyć im większą przestrzeń. Woliera o wymiarach 3-4 metry długości, metr szerokości i dwa metry wysokości sprawdzi się znakomicie.

Damy Gwarliwe są bardzo inteligentnymi papugami. Żeby nie przytłoczyła ich nuda należy zapewnić im odpowiednie zabawki. Nie musi być to nic szczególnego. Papierowy worek czy pusta rolka po papierze doskonale się sprawdzą i dadzą zajęcie na długi czas. Damy Gwarliwe uwielbiają także wszelkiego typu dzwonki, drewniane klocki, huśtawkim, lusterka. Wybierając zabawki starajmy się kupować odpowiednio mocne i duże. Przedmioty przeznaczone dla Nimfy lub papużki Falistej są zbyt słabe i mogą zostać bardzo szybko zniszczone.

Dzikie Damy przez cały rok śpią w swoich gniazdach. Żeby choć w ułamku zapewnić im podobne warunki można kupić odpowiednią budkę i umieścić w górnej części klatki. Prawdopodobnie nie od razu Dama zacznie tam spać; z biegiem czasu powinna zaakceptować ‚sztuczne’ gniazdo.

Wszelkie miski (najlepiej ze stali nierdzewnej) na wodę i pokarm, a także podłoga powinny być łatwe w czyszczeniu, które należy wykonywać regularnie. Nie można także zapomnieć o sprawdzaniu i czyszczeniu siatki, ścian i żerdzi, które mogą zostać zanieczyszczone pokarmem lub odchodami. Żerdzie, które są bardzo istotnym elementem woliery powinny być średnicą dobrane do nóg ptaka. Najlepsza będzie różnorodność rozmiarów i kształtów. Ich umieszczenie powinno być zrobione w ten sposób, by opadające nieczystości nie trafiały bezpośrednio do żywności lub wody.

Tak jak w przypadku innych papug, żerdzie i inne drewniane elementy wystroju nie mogą być zrobione z drewna drzew iglastych. Najlepiej się sprawdzają gałęzie z drzew liściastych.

W wolierze należy zamocować blok mineralny, który dostarczy papudze odpowiednią ilość potrzebnego wapnia oraz zapobiegnie przerostowi dzioba.

 

Dama gwarliwa
Dama gwarliwa (Lorius garrulus)

Dama Gwarliwa bardzo lubi kąpiele, które dobrze wpływają na stan skóry i upierzenia. Kąpiel można przeprowadzać na wiele sposobów. Najszybszą metodą jest ‚zwilżenie’ piór ‚mgiełką’ z rozpylacza do wody i zostawienie papugi do wyschnięcia w ciepłym pokoju lub na słońcu. Można także umieszczać w klatce spodek z wodą, w której Dama sama się umyje. Półgodzinna kąpiel co kilka dni wystarczy do utrzymania piórek w dobrej formie.

Czym żywi się Dama Gwarliwa?

Na wolności Dama Gwarliwa żywi się zróżnicowaną dietą, na którą składają się głównie pyłki i nektar kwiatów. Oprócz tego chętnie zjada także owoce, nasiona, pąki liści oraz małe owady. Hodując Damę Gwarliwą najlepiej karmić ją specjalnie przyrządzonym nektarem zrobionym na bazie gotowych koncentratów.

Posiekane ‚zielone’ i ‚żółte’ warzywa i owoce dostarczą odpowiedniej porcji witamin. Białko może być suplementowane przez podawanie roślin strączkowych lub posiekanego, ugotowanego na twardo jajka. W niewoli wiele Dam nie pogardzi także makaronem, ziemniakami czy ryżem, który chętnie podkrada z naszego stołu.

Czego nie powinna jeść Dama Gwarliwa?

Dama Gwarliwa absolutnie nie powinna jeść sałat, kapusty oraz pomidorów. Podanie tych warzyw kończy się najczęściej biegunką.  Nie wolno także podawać m.in.: czekolady, awokado i pokarmów bogatych w żelazo pochodzenia zwierzęcego (np. skrawki mięsa).

Przed podaniem nowego produktu najlepiej w kilku źródłach go sprawdzić. Jeśli nie jesteśmy w stanie tego zrobić to lepiej nie podawać produktu niż ryzykować chorobę lub śmierć papugi.

Jak rozróżnić płeć Damy Gwarliwej?

Nie każda Dama Gwarliwa to dama. Różnice między samcem i samicą są bardzo nieznaczne. Jak to przeważnie bywa, samiec jest bardziej masywny i posiada bardziej intensywne kolory piór. Jednoznaczne określenie płci na podstawie tak niewielkich różnic jest jednak bardzo trudne. Żeby być pewnym czy nasza Dama to Dama należy przeprowadzić test DNA lub odwiedzić weterynarza na ‚oględziny’.

Jak się rozmnaża Dama Gwarliwa?

Dama Gwarliwa w miarę łatwo rozmnaża się w warunkach domowych. Ze względu na jej awanturniczy charakter należy zadbać o to, by w okresie lęgowym w wolierze przebywała tylko dobrana jedna para papug. Inne na czas godów powinny być ‚usunięte’ z pola widzenia Damy Gwarliwej.

Dama Gwarliwa po osiągnięciu dorosłości (2-3 lata) rozmnaża się dwa razy w roku. W naturze, podobnie jak np. Rozella Białolica, wybiera wysoko ulokowane gniazda znajdujące się w pobliżu wody.

Urządzając w warunkach domowych budkę lęgową wskazane jest, żeby tak jak w naturze, znajdowała się ona możliwie jak najwyżej. Jeśli rozmiar woliery na to pozwala warto umieścić w środku kilka budek.Wystarczającej wielkości budka lęgowa powinna mieć wymiary 20x30x40cm i posiadać otwór wejściowy o średnicy ok. 6-7 cm oraz ‚inspekcyjny’ o średnicy 10 cm. Na podłodze w środku powinny być wysypane drewniane wiórki, drobne gałązki, …

Raz wybrana budka powinna ‚towarzyszyć’ parze już przez całe życie. Samica składa w gnieździe dwa białe jaja, które są wysiadywane przez 25-26 dni. Przez okres inkubacji bardzo częstym gościem w budce jest samiec, który troskliwie dokarmia swoją Damę. Po około 13 dniach od wyklucia pisklaki zaczynają otwierać oczy. Tydzień później zaczynają pojawiać się pierwsze pióra. Po ponad dwóch miesiącach młodzież zaczyna opuszczać gniazdo, do którego jeszcze przez kilka dni często zagląda.

W naturze małe papugi zostają jeszcze pod opieką rodziców. W niewoli może dojść do rodzinnych sprzeczek. Żeby tego uniknąć, po ok. 12 tygodniach od wyklucia najlepiej odseparować papużki od rodziców. Ich rola się na tą chwile skończyła.

Przez cały czas, od godów aż do odchowania piskląt, rodzice powinni być karmieni dobrze zbilansowaną dietą bogatą w wapno.

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Please enter your comment!
Please enter your name here