Chomik Campbella

0
8187

Chomik Campbella – Historia rasy

Chomik Campbella (Phodopus campbelli), jest kolejnym chomikiem należącym do rodziny Phodopus (tak jak chomik Dżungarski). Po raz pierwszy opisał go W.C. Campbell. Odkrycia tego gatunku dokonał w Mongolii 1-go lipca 1902 roku. Trzy lata później, w 1905 roku brytyjski zoolog Thomas Oldfield na cześć odkrywcy nadał chomikowi nazwę Cricetulus campbelli.

Chomik Campbella
Chomik Campbella (Phodopus campbelli)

Ile waży chomik Campbella?

Chomik Campbella waży średnio 27 gramów przy długości ciała dochodzącej do 10cm. Nowonarodzone ważą 1.5 grama.

Życie chomika Campbella w naturze

W naturze chomik Campbella zamieszkuje stepy i półpustynne obszary centralnej Azji, góry Ałtaj, autonomiczne obszary Tuwy oraz prowincję Hebei w północno-wschodnich Chinach. Zamieszkując otwarte tereny są narażone na liczne ataki drapieżników, do których należą: puchacze, orły stepowe, pustułki, sokoły i korsaki (lisy stepowe). Żeby zapewnić sobie ochronę, chomik Campbella kopie nory, które posiadają od czterech do sześciu tuneli poziomych i pionowych. Głębokość nory z reguły wynosi 20-30 centymetrów, chociaż głębokie na metr też się w naturze zdarzają. Nory wyłożone są suchą trawą oraz owczą wełną. W północnej Mandżurii mogą być współdzielone z małymi ssakami Daurian Pika. Na terenie Tuwy chomiki Campbella współdzielą także nory z chomikami chińskimi, chomikami Roborowskiego lub chomiczakiem długowłosym. Dieta każdego z nich składa się z różnych produktów, przez co mogą wspólnie żyć unikając walk.

Chomik Campbella
Chomik Campbella (Phodopus campbelli)

Chomiki Campbella można również spotkać w pobliżu obszarów ludzkiej cywilizacji. Ponieważ nie mają one termoregulacji (w przeciwieństwie do chomika Dżungarskiego) w Mongolii zamieszkują jurty. W ten sposób chronią się przed niskimi temperaturami zimowymi.

Zdrowie chomika Campbella

Chomiki Campbella mają bardzo słaby wzrok i bardzo słabe postrzeganie głębi. Natura znalazła jednak na to sposób. Chomiki te mają bardzo wiele gruczołów zapachowych, które zostawiają ślad zapachowy, po którym chomik orientuje się w terenie i znajduje powrotną drogę do nory.  Ślady zapachowe utrzymują się do 8 dni. Oprócz tej przypadłości może pojawić się u nich m.in.:

  • Alergia – pokarmowa, kontaktowa i wziewna
  • Infekcja oczu – wywoływana przez bakterie
  • Infekcje skórne – wypadanie sierści, tworzenie się strupów. Najczęściej powodem są alergie, bakterie, pasożyty, roztocza
  • Choroba mokrego ogona – zakażenie bakterią Escherichia coli wywołujące biegunkę
  • Zapalenie opon mózgowych – najczęściej dochodzi przez zbyt późno leczoną infekcję oka
  • Kokcydioza jelitowo-wątrobowa – choroba wywoływana przez pierwotniaki

Jak pielęgnować chomika Campbella?

Chomik Campbella nie wymaga wielkich zabiegów pielęgnacyjnych. Doskonale sam czyści swoje futerko, a nasze zabiegi ograniczają się do zapewnieniu czystości klatki, uzupełnianiu miseczek z pokarmem i wodą oraz dostarczaniu atrakcji w postaci nowych zabawek.

Chomik Campbella
Chomik Campbella (Phodopus campbelli)

Jaką sierść ma chomik Campbella?

Chomik Campbella jest bardzo podobny do chomika Dżungarskiego i bardzo często jest z nim mylony. Główną różnicą jest brak ciemnej plamy na głowie (w niektórych ubarwieniach) oraz węższy pasek grzbietowy, który jest ciemniejszy niż w przypadku Dżungarskiego. Chomik Campbella posiada oprócz tego szare futerko na brzuchu i nie zmienia koloru na czas zimy.

Chomiki te rodzą się w dwóch rodzajach sierści: satynowej i rex (kędzierzawa). Każda z nich może występować w trzech podstawowych kolorach: agouti (naturalny, dziki), argente (piaszczysty lub cynamonowy) oraz albinos. Wśród tych kolorów istnieje szereg odmian zarówno pod względem barwy jak i wzoru na sierści.

Przykładowe wersje kolorów:

Argente Czarnooki – sierść na grzbiecie jest kremowa. Brzuch jest w kolorze kości słoniowej z ciemnobrązowym podszyciem. Pasek grzbietowy jest również ciemnobrązowy. Oczy czarne, skóra ucha jest różowa.

Opal – sierść na grzbiecie jest ‚okopcona’ szara z niebieskimi przebarwieniami. Brzuch jest białawy z miękkim szary podszerstkiem. Pasek grzbietowy jest ciemnoszary. Oczy są czarne, a skóra ucha ciemnoszary.

Beżowy – sierść jest matowa w beżowym kolorze. Na grzbiecie jest brązowy pasek. Oczy są czerwone, a skóra ucha jest szara.

Czym karmić chomika Campbella?

Chomiki Campbella na wolności żywią się przede wszystkim roślinami. W ich naturalnej diecie wyszczególniono 51 różnych gatunków roślin wśród których najchętniej zjadana jest ostnica włosowata. Na terenie Tuwy wśród ulubionych roślin chomika jest pięciornik gęsi, który jest także jadany przez ludzi. Oprócz roślin chomiki Campbella zjadają robaki oraz ich larwy.

W niewoli chomik Campbella powinien otrzymywać bardzo podobny pokarm uwzględniający w swoim składzie także tłuszcz i naturalne białko zwierzęce. Prawidłowo zbilansowana dieta powinna się składać z białka (16-24%), węglowodanów (60-65%) i tłuszczów (5-7%). W sklepach zoologicznych jest wiele gotowych karm dla chomików, które śmiało możemy podawać. Mają ona bardzo bogaty skład, na co należy zwrócić uwagę. Nadmiar jednego, konkretnego ziarna (np. słonecznika) może doprowadzić do problemów trawiennych lub otyłości. Ratunkiem jest odseparowanie ‚tuczących’ ziaren.

Oprócz gotowych mieszanek należy podawać chomikowi świeże warzywa i owoce. Dzikie rośliny jak krwawnik, gwiazdnica, mniszek lekarski oprócz źródła białka dzięki swoim właściwościom rozwiązują problem otyłości.

Bogate w białko są także dżdżownice, gotowane krewetki, kawałki kurczaka, białko jaja. Ponieważ zęby chomików rosną przez całe jego życie należy zapewnić im coś do gryzienia. Doskonale się sprawdza gładkie, młode drewno z drzew owocowych (np. jabłoń). Unikać drzew iglastych.

Dostęp do świeżej wody 24/7

Czym nie karmić chomika Campbella?

Chomikowi Campbella nie powinno się podawać:

  • kapusty, cebuli, pora – wywołują wzdęcia
  • szpinaku, szczawiu, rabarbaru, surowych ziemniaków – są ciężkostrawne
  • owoców cytrusowych, brzoskwiń, moreli, nektarynek, ananasów, malin – są zbyt kwaśne
  • gałązek drzew iglastych – obecność niestrawnych olei i żywicy
  • kasztanów, żołędzi, nasion bluszczu – obecność kwasu cyjanowodorowego (trucizna)
  • roślin domowych – mogą być trujące

Jaką klatkę wybrać dla chomika Campbella?

Wybór właściwej klatki dla chomika jest niemal tak trudne i ważne jak nadanie mu właściwego imienia. Należy pamiętać, że nasz pupil spędzi w niej całe swoje życie (ok. 3 lata) i to od nas zależy jak bardzo to życie będzie komfortowe.

Najbardziej popularnym wyborem domku dla chomika okazuje się klatka druciana. Przy swojej niskiej cenie oraz świetnym właściwościom wentylacyjnym ten typ klatki nie ma konkurentów. Chomik trzymany w lato w szklanym akwarium szybko się przegrzewa i miewa problemy z oddychaniem (opary amoniaku z moczu, gdy nie dbamy o czystość). Podobnie się dzieje w plastikowej klatce, choć sprawę wentylacji można w niej poprawić dokupując ‚druciany’ moduł.

Jeśli zdecydowaliśmy się na kupno klatki drucianej trzeba zwrócić uwagę na to, czym są pokryte jej pręty i jak gęsto są umieszczone. Najlepiej żeby była wykonana z galwanizowanej stali z prześwitem pół centymetra. (większy chomik Syryjski może mieć pręty co 13mm). Chomik nie uszkodzi zębami ich powierzchni, która nie ulegnie korozji. W przypadku prętów pokrytych jakimś tworzywem lub gumą istnieje ryzyko przegryzienia tej warstwy. Pozbawiony warstwy ochronnej drut może zacząć rdzewieć. Zardzewiałe ‚kraty’ łatwiej przegryźć i chomik może uciec na wolność.

Minimalne wymiary klatki to ok. 60x40cm w podstawie. Pamiętać jednak należy o tym, że chomiki w naturze uwielbiają się przemieszczać (zwłaszcza w tunelach). Żeby klatka miała zapewnić komfort M4, a nie ciasnotę ‚kawalerki’ warto kupić dużo, dużo większą. Na większej przestrzeni łatwiej wydzielić strefy, wśród których powinna się znaleźć dzienna (z kołowrotkiem, drabinkami, plastikowymi tunelami), nocna (domek) oraz część ‚jadłodajni’). Dno klatki powinno być  grubo wyściółkowane. Warstwa ok. 10cm powinna wystarczyć na ‚kopanie dołków’.

Ile chomików w jednej klatce?

Na to pytanie nie ma jednoznacznej odpowiedzi. Różne chomiki wykazują różne zachowania. Jedne są zwierzątkami wybitnie terytorialnymi, natomiast inne lepiej będą się rozwijać w parach lub niewielkich grupkach.

Najbardziej terytorialnym gatunkiem chomika jest chomik Syryjski. Jego dominująca i aspołeczna natura sprawia, że najlepiej jest trzymać go w pojedynkę. Istnieje spore prawdopodobieństwo i ryzyko, że jeden z nich nie będzie dopuszczał drugiego do pokarmu ograniczając mu również przestrzeń życiową. W najgorszym przypadku może wywiązać się między nimi walka na śmierć i życie. Należy pamiętać również, że samice chomików syryjskich są bardziej ‚okrutne’ wobec samców; nie odwrotnie.

Bardziej uspołecznionymi chomikami są te z rodziny Phodopus (np. chomik Dżungarski, Campbella,…). Chomiki karłowate są bardziej aktywne gdy dzielą przestrzeń z innym chomikiem. W dobieraniu współtowarzysza należy jednak przestrzegać pewnych reguł. Nie wolno mieszać ze sobą gatunków (może dochodzić do walk jak w przypadku syryjskich). Wprowadzanie rozpocząć w miarę wcześnie gdy zwierzątka są jeszcze bardzo młode. Szczególną ostrożność i czujność zachować podczas zbliżającego się okresu godowego.

Towarzystwo dzieci i zwierząt

Chomik Campbella jest małym, aktywnym zwierzątkiem, które uwielbia zabawy. Jest jednak na tyle kruchym stworzeniem, że każdy upadek z naszych rąk może skończyć się dramatycznie. Jeśli wasze dziecko nie ma 10-12 lat lepiej nie ryzykować kupna takiego zwierzątka. Starsze dzieci są rozważniejsze, samodzielnie mogą dbać o stan klatki oraz dobrą kondycję chomika a obserwacje życia gryzonia będą bardziej szczegółowe i ‚naukowe’.

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Please enter your comment!
Please enter your name here