Postępujący zanik siatkówki

0
2827

Postępujący zanik siatkówki u psów

Postępujący zanik siatkówki (PRA), nazywana także dysplazją pręcikowo-czopkową (PRCD) odnosi się do grupy chorób zwyrodnieniowych oczu, które powodują ślepotę. Siatkówka jest delikatną membraną znajdującą się na tylnej powierzchni oka. Jest ona odpowiedzialna za pochłanianie, odbijanie i postrzegania światła i jest niezbędna do widzenia. Powstawanie tego zwyrodnienia nie jest do końca poznane; uznaje się jednak, że jest to choroba genetyczna. Pierwszym objawem postępującego zaniku siatkówki jest ślepota zmierzchowa. Chore psy niechętnie chodzą po schodach, unikają wychodzenia na zewnątrz, zwłaszcza w nieznanym terenie, przestają wskakiwać na meble w zaciemnionych pomieszczeniach. Równocześnie z takimi objawami można zaobserwować mętną, szarą powierzchnię oczu. Wraz z postępem choroby psy zaczynają wpadać na meble, ściany i potykają się o przedmioty leżące na podłodze.

Postępujący zanik siatkówki u psów – objawy

Zwykle pierwszym objawem postępującej atrofii siatkówki jest ślepota zmierzchowa. Psy przejawiają niechęć do wyjścia na zewnątrz o zmierzchu lub w nocy i nie potrafią prawidłowo nawigować w półmroku lub ciemności. Inne objawy mogą obejmować:

  • Niechęć do skakania i zeskakiwania z mebli w ciemności
  • Kurza ślepota – ograniczone widzenie w słabym świetle
  • Powolne reakcje źrenic na światło
  • Mglista lub matową powierzchnia oka z szarawym zabarwieniem
  • Oko opalizujące na zielono
  • Zaćma
  • Wpadanie na meble lub ściany
  • Potykanie się o przedmioty
  • Nienaturalne unoszenie łap podczas schodzenia po schodach
  • Ogólna niechęć do poruszania się po schodach

Postępujący zanik siatkówki u psów – zapobieganie

W większości przypadków postępujący zanik siatkówki jest przekazywany przez rodziców na potomstwo na drodze dziedziczenia autosomalnego recesywnego. Szczególnie podatne są psy ras: Border Collie, Setery Irlandzkie, Pudle Miniaturowe, Cocker Spaniele, Briardy i Labradory. W ich przypadku jeżeli pies odziedziczył gen odpowiedzialny za PRA od tylko jednego z rodziców to nie będzie się u niego rozwijać choroba. Będzie natomiast nosicielem tej cechy. Oznacza to, że jeśli będzie używany do hodowli to może on przekazywać gen swojemu potomstwu. W przypadku gdy gen zostanie przekazany przez oboje rodziców, u potomstwa dojdzie do rozwoju choroby.

Dla innych ras, szczególnie dla Samojedów i Syberian Husky gen PRA przekazywany jest autosomalnie dominująco. Oznacza to, że jeśli pies dostanie tylko jedną kopię genu będzie prawdopodobieństwo rozwoju choroby. Dla wielu ras tryb dziedziczenia nie jest znany.

Kluczem do zapobiegania PRA jest odpowiednie dobieranie zwierząt do hodowli i odpowiedzialność hodowców. Psy powinny być badane genetycznie pod kątem PRA. Te, wśród których znaleziono gen niosący PRA nie powinny być rozmnażane. Od rozmnażania powinno się także odsunąć ich potomstwo. Odpowiedzialne praktyki hodowlane są jedynym sposobem na usunięcie zwierząt z PRA z populacji hodowlanej.

W celu identyfikacji czy dany pies ma gen PRA stosuje się padanie próbki krwi. Najlepszym sposobem na upewnienie się czy u szczeniaka nie będzie się rozwijać choroba jest zrobienie testu rodzicom psa. Jest to szczególnie ważne dla psów z naturalnymi predyspozycjami do zachorowania na postępujący zanik siatkówki lub gdy myślisz o jego rozmnażaniu w przyszłości. Każdy pies, u którego stwierdzono istnienie genu PRA powinien być wysterylizowany lub wykastrowany.

Postępujący zanik siatkówki u psów – diagnoza

Postępujący zanik siatkówki jest diagnozowany przez rozległe badania oczu. Rutynowe badanie może sugerować obecność postępującego zaniku siatkówki. Ostateczne rozpoznanie zazwyczaj dokonuje weterynaryjny okulista przy użyciu elektroretinografu (ERG). Przy jego pomocy dokonuje się pomiaru zdolności siatkówki do reagowania na światło.

W czasie tego badania elektrodę czynną umieszcza się na rogówce oka psa (po wcześniejszym jej znieczuleniu kroplami). Drugą elektrodę, tym razem obojętną umieszcza się na skórze wokół oka. Pod wpływem błysku świetlnego w siatkówce powstaje czynnościowy potencjał elektryczny, który jest zapisywany na wykresie w postaci krzywej. Wyniki tego badania są ostateczne.

Postępujący zanik siatkówki u psów – leczenie i rokowania

Postępujący zanik siatkówki (PRA) jest zawsze dwustronny. Dotyczy obu oczu i zawsze kończy się kompletną ślepotą. Nie ma sposobu jej na wyleczenie. Zwyrodnienie nieuchronnie prowadzi do całkowitej utraty wzroku. Jedyną rzeczą jaką jesteśmy w stanie zrobić dla naszego psa to odpowiednio wcześnie (póki pies jeszcze widzi) wprowadzić odpowiednie zmiany środowiskowe ułatwiające poruszanie się. Po ich przeprowadzeniu należy unikać późniejszych zmian (np. przemeblowanie). Psy umieją dobrze dostosować się do utraty wzroku i mogą wieść długie i zdrowe życie.

 

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Please enter your comment!
Please enter your name here